consumpturam

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg consumpturam dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
cōnsūmptūram casus accusativus singularis · genus femininum participii cōnsūmptūrus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /koːnsuːmpˈtuːram/(classice)
Syllabificatio phonetica: cōn·sūmp·tū·ram — morphologica: con-sumpt-ur-am

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • at illa corollarium id esse et consumpturam eam cenam taxationem confirmans solamque se centiens HS cenaturam, inferri mensam secundam iussit. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber nonus, 58. p. [120] — consumpturam
  2. Vicicitatio: consumpturam.