consumpto

Discretiva

consumpto dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cōnsūmptō	casus dativus singularis · genus masculinum	participii cōnsūmptus
cōnsūmptō	casus ablativus singularis · genus masculinum	participii cōnsūmptus
cōnsūmptō	casus dativus singularis · genus neutrum	participii cōnsūmptus
cōnsūmptō	casus ablativus singularis · genus neutrum	participii cōnsūmptus

Appellatio pronuntiatusque

API: /koːnˈsuːmptoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cōn·sūmp·tō — morphologica: con-sumpt-o

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• nec tam adventus spectatur quam reditus, sive ab ictu resilit ignis sive opere confecto aut igne consumpto spiritus remeat. —Naturalis historia Plinii