conor

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkoːnor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cō·nor — morphologica: con-or

Verbum deponens

cōn|or, -ārī, cōnātus sum.

1. pergere ut aliquid efficeretur.

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Deponens
cōn-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	cōnor	cōner		cōnābar	cōnārer	cōnābor
II. sing.	cōnāris	cōnēris	cōnāre!	cōnābāris	cōnārēris	cōnāberis	cōnātor!
III. sing.	cōnātur	cōnētur		cōnābātur	cōnārētur	cōnābitur	cōnātor!
I. plur.	cōnāmur	cōnēmur		cōnābāmur	cōnārēmur	cōnābimur
II. plur.	cōnāminī	cōnēminī	cōnāminī!	cōnābāminī	cōnārēminī	cōnābiminī	—
III. plur.	cōnantur	cōnentur		cōnābantur	cōnārentur	cōnābuntur	cōnantor!

Thema	Deponens
cōnāt-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	cōnātus, -a, -um sum	cōnātus, -a, -um sim	cōnātus, -a, -um eram	cōnātus, -a, -um essem	cōnātus, -a, -um erō
II. sing.	cōnātus, -a, -um es	cōnātus, -a, -um sīs	cōnātus, -a, -um erās	cōnātus, -a, -um essēs	cōnātus, -a, -um eris
III. sing.	cōnātus, -a, -um est	cōnātus, -a, -um sit	cōnātus, -a, -um erat	cōnātus, -a, -um esset	cōnātus, -a, -um erit
I. plur.	cōnātī, -ae, -a sumus	cōnātī, -ae, -a sīmus	cōnātī, -ae, -a erāmus	cōnātī, -ae, -a essēmus	cōnātī, -ae, -a erimus
II. plur.	cōnātī, -ae, -a estis	cōnātī, -ae, -a sītis	cōnātī, -ae, -a erātis	cōnātī, -ae, -a essētis	cōnātī, -ae, -a eritis
III. plur.	cōnātī, -ae, -a sunt	cōnātī, -ae, -a sint	cōnātī, -ae, -a erant	cōnātī, -ae, -a essent	cōnātī, -ae, -a erunt

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Dep.	cōnārī	cōnātum, -am, -um esse	cōnātūrum, -am, -um esse	cōnāns	cōnātus, -a, -um	cōnātūrus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
cōnandī		cōnandus, -a, -um			cōnātum	cōnātū

Dictiones derivatae

• cōnābilis
• cōnāmen, cōnāmentum
• cōnātiō
• cōnātum
• cōnātus, cōnātūs

Translationes

Pergere ut aliquid efficeretur	dilatare ▼

Pergere ut aliquid efficeretur	collabi ▲

Anglice: attempt (en), try (en) Germanice: unternehmen (de), versuchen (de), wagen (de), sich anstrengen (de), sich mühen (de)

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Marcus Terentius Varro -116…-27

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• ego, ut tempus est nostrum, locum habeo nullum ubi facilius esse possim quam Asturae. sed quia qui mecum sunt, credo, quod maestitiam meam non ferunt, domum properant, etsi poteram remanere, tamen, ut scripsi tibi, proficiscar hinc ne relictus videar. quo autem? Lanuvio  conor  equidem in Tusculanum. sed faciam te statim certiorem. tu litteras conficies. equidem credibile non est quantum scribam, quin etiam noctibus; nihil enim somni. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

• Hosce ipsos utiliter ad VI libros redegit Diophanes in Bithynia et misit Deiotaro regi. Quo brevius de ea re  conor  tribus libris exponere, uno de agri cultura, altero de re pecuaria, tertio de villaticis pastionibus, hoc libro circumcisis rebus, quae non arbitror pertinere ad agri culturam. Itaque prius ostendam, quae secerni oporteat ab ea, tum de his rebus dicam sequens naturales divisiones. —De agricultura Varronis

Vide etiam:  → conor (Vicicitatio)