coniungendo

Discretiva

coniungendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
coniungendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	coniungō (coniungere)
coniungendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	coniungō (coniungere)

Forma	Modus flexurae	originis
coniungendō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi coniungendus
coniungendō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi coniungendus
coniungendō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi coniungendus
coniungendō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi coniungendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.junˈgen.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·iun·gen·dō — morphologica: con-iung-end-o

Loci

T. Lucretius Carus –95…–55

Marcus Terentius Varro -47…-45

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Nubila concrescunt, ubi corpora multa volando

hoc super in caeli spatio coiere repente

asperiora, modis quae possint indupedita

exiguis tamen inter se compressa teneri.

haec faciunt primum parvas consistere nubes;

inde ea comprendunt inter se conque gregantur

et coniungendo crescunt ventisque feruntur

usque adeo donec tempestas saeva coortast. —De rerum natura Lucretii

class.

• Nam cum sint verba alia infecta, ut lego et legis, alia perfecta, ut legi et legisti, et debeant sui cuiusque generis in coniungendo copulari, et quom recte sit ideo lego ad legebam: non recte est lego ad legi, quod legi significat quod perfectum: ut haec tutudi pupugi, tundopungo, tundam pungam, item necatus sum verberatus sum, necor verberor, necabor verberabor, iniuria reprehendant, quod et infecti inter se similia sunt et perfecti inter se, ut tundebam, tundo, tundam et tutuderam, tutudi, tutudero; sic amabar, amor, amabor, et amatus eram, amatus sum, amatus ero. —De lingua Latina Varronis

saec. I.

• At ille fecit hoc etiam fauorabile coniungendo cum iudicibus dignitatem suam: Equilis autenm Romani esse filium, criminis loco poni ab accusatoribus, neque vobis iudicantibus oportuit neque defendentibus nobis. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Redimiculum est quod subcinctorium sive bracile nuncupamus, quod descendens per cervicem et a lateribus colli divisum, utrumque alarum sinus ambit atque hinc inde subcingit, ut constringens latitudinem vestiat corpus, contrahat atque coniungendo conponat. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis