coniungendis

Discretiva

coniungendis dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
coniungendīs	casus dativus pluralis	gerundivi coniungendus
coniungendīs	casus ablativus pluralis	gerundivi coniungendus

API: /kon.junˈgen.diːs/

Syllabificatio phonetica: con·iun·gen·dīs — morphologica: con-iung-end-is

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class.

Novantur autem verba, quae ab eo, qui dicit, ipso gignuntur ac fiunt, vel coniungendis verbis, ut haec: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat. —De oratore Ciceronis ^[1]^[2]

saec. VII.

Coniuges appellati propter iugum quod imponitur matrimonio coniungendis. Iugo enim nubentes subiici solent, propter futuram concordiam, ne separentur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis ^[3]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Cicero
1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Isidorus