coniungende

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg coniungende dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
coniungende casus vocativus singularis · genus femininum gerundivi coniungendus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kon.junˈgen.de/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·iun·gen·de — morphologica: con-iung-end-e

Usus[+/-]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Memini me superius dixisse Neptumnum eloquentie typum esse quia locutio sine humiditate non fiat, quam etiam significari per Thetidem non est inconveniens. Videre igitur rationis coniuncte cum oratione seu coniungende resolutionem consumatissimus speculationis status est. —De laboribus Herculis libri IV Coluccii Salutati (1331-1406). Liber tertius, capitulum XXIII: De aquila quam a Prometheo depellens Hercules legitur occidisse, que fuerit labor decimus septimus, et aliqua de Prometheo.