coniungende

Discretiva

coniungende dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
coniungende	casus vocativus singularis · genus masculinum	gerundivi coniungendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.junˈgen.de/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·iun·gen·de — morphologica: con-iung-end-e

Usus

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Memini me superius dixisse Neptumnum eloquentie typum esse quia locutio sine humiditate non fiat, quam etiam significari per Thetidem non est inconveniens. Videre igitur rationis coniuncte cum oratione seu coniungende resolutionem consumatissimus speculationis status est. —De laboribus Herculis libri IV Coluccii Salutati (1331-1406). Liber tertius, capitulum XXIII: De aquila quam a Prometheo depellens Hercules legitur occidisse, que fuerit labor decimus septimus, et aliqua de Prometheo.