coniungendas

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg coniungendas dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
coniungendās casus accusativus pluralis · genus femininum gerundivi coniungendus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kon.junˈgen.daːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·iun·gen·dās — morphologica: con-iung-end-as

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • His Fabriciis semper est usus Oppianicus familiarissime. Iam hoc fere scitis omnes quantam vim habeat ad coniungendas amicitias studiorum ac naturae similitudo. —Pro A. Cluentio oratio Ciceronis [1][2]

saec. I.

  • Duras et illa syllabus facit, quae ad coniungendas demum subiectas sibi vocalis est utilis, alias supervacua, ut equos hac et aequum scribimus; cum etiam ipsae hae vocales duae efficiant sonum, qualis apud Graecos nullus est, ideoque scribi illorum litteris non potest. —Institutio oratoria Quintiliani [3][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Unde illud probabile est non coniungendas sententias in psallendo, ubi diapsalma interpositum fuerit, quia ideo interponitur, ut conversio sensuum vel personarum esse noscatur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Pro A. Cluentio oratio. (The Latin Library): 16 [46] — coniungendas
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: coniungendas.
  3. 3.0 3.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber duodecimus, 10. p. 30 — coniungendas
  4. 4.0 4.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Universitas Turicensis):  Liber VI. De officiis. Caput XIX. [16] — coniungendas