coniungendarum

Discretiva

coniungendarum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
coniungendārum	casus genitivus pluralis · genus femininum	gerundivi coniungendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.jun.genˈdaːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·iun·gen·dā·rum — morphologica: con-iung-end-arum

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

• et Celsus libro quinto decimo digestorum scribit videndum esse, ne dici possit et debitorem liberatum et nummos factos mariti, non uxoris: nam et si donatio iure civili non impediretur, eum rei gestae ordinem futurum, ut pecunia ad te a debitore tuo, deinde a te ad mulierem perveniret: nam celeritate coniungendarum inter se actionum unam actionem occultari, ceterum debitorem creditori dare, creditorem uxori. —Digesta Iustiniani Augusti Iustiniani I. Augusti (c.482–565). Liber vicesimus quartus. De donationibus inter virum et uxorem.