coniuncturam

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg coniuncturam dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
coniūnctūram casus accusativus singularis · genus femininum participii coniūnctūrus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kon.juːnkˈtuːram/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·iūnc·tū·ram — morphologica: con-iunct-ur-am

Usus[+/-]

Latinitas postclassica

saec. V.

  • Is ex senatorio quidem ordine ducens originem, natus autem ex civitate apud quam Xerxes ille, cuius ubique est fama tam celebris, in Graeciam bellum gerens, et volens exercitu fluvium Euphratem transmittere, navium congregata multitudine, iisdem inter se coniunctis, et hoc modo super fluvium ponte constructo, locum Zeugma, id est coniuncturam appellavit, et civitatem ex re denominavit. —Philotheus, sive Theophiles Theodoreti Cyrensis (ca. 393-460). Caput V. Publius.