ceduntur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg ceduntur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cēduntur tertia pluralis praesens passiva indicativus cēdō (cēdere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /keːˈduntur/(classice)
Syllabificatio phonetica: cē·dun·tur — morphologica: ced-untur

Loci[+/-]

Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Adoptantur autem, cum a parente in cuius potestate sunt tertia mancipatione in iure ceduntur atque ab eo qui adoptat apud eum apud quem legis actio est vindicantur; adrogantur hi qui, cum sui iuris sunt, in alienam sese potestatem tradunt eiusque rei ipsi auctores fiunt. —Noctes Atticae A. Gellii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber quintus, 19. p. [2] — ceduntur
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: ceduntur.