cattum

Discretiva

cattum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cattum	casus accusativus singularis	substantivi cattus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkat.tum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cat·tum — morphologica: catt-um

Formae aliae

• catum

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Musio appellatus, quod muribus infestus sit. Hunc vulgus cattum a captura vocant. Alii dicunt, quod cattat, id est videt. Nam tanto acute cernit ut fulgore luminis noctis tenebras superet. Unde a Graeco venit catus, id est ingeniosus, ἀπὸ τοῦ καίεσθαι. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis