casuro

Discretiva

casuro dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cāsūrō	casus dativus singularis · genus masculinum	participii cāsūrus
cāsūrō	casus ablativus singularis · genus masculinum	participii cāsūrus
cāsūrō	casus dativus singularis · genus neutrum	participii cāsūrus
cāsūrō	casus ablativus singularis · genus neutrum	participii cāsūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kaːˈsuːroː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cā·sū·rō — morphologica: cas-ur-o

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (62 p.C.n.)

• Ne singula diutius persequar, in omnibus rebus haec me sequitur bonae mentis infirmitas. Quin ne paulatim defluam vereor, aut quod est sollicitius, ne semper  casuro  similis pendeam et plus fortasse sit quam quod ipse pervideo; familiariter enim domestica aspicimus et semper iudicio favor officit. —De tranquillitate animi Senecae

Vide etiam:  → casuro (Vicicitatio)