carus

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Trisambig poseidon.jpg Solum carus Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Carus.

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svg API: [ˈkaːrʊs] (classice)

Nomen adiectivum[+/-]

cār|us, -a, -um

  1. √ De materiali seu mercatorio rerum pretio — carus est qui nimio pretio emitur, cui vilis opponitur.[1]
  2. De morali alicujus personae aut rei pretio vel existimatione — carus dicitur et est qui magni fit vel ducitur, adeoque amatus, dilectus.[1]

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. cārus cāra cārum nom. cārī cārae cāra
gen. cārī cārae cārī gen. cārōrum cārārum cārōrum
dat. cārō cārae cārō dat. cārīs cārīs cārīs
acc. cārum cāram cārum acc. cārōs cārās cāra
abl. cārō cārā cārō abl. cārīs cārīs cārīs
voc. cāre cāra cārum voc. cārī cārae cāra

Dictiones collatae[+/-]

Antonyma

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Fontes[+/-]

  1. 1.0 1.1 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii, MCMLXV) Tom. I, p. 543 — “CĀRUS vel charus, a, um, adject.”