canis

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Canis.
Vicipaedia
Vicipaedia articulum habet de canibus.

Appellatio[+/-]

canis Information icon.svg
API: /ˈka.nis/ (classice)

Notatio[+/-]

A radice Protindeuropaea *can-i-, forma varianti a *cvon- “canis”. Confer vocem Palaeograecam κύων (cyōn, canis).

Nomen substantivum[+/-]

can|is, -is comm.

  1. √ animal specie Canis familiaris
  2. Canis(scientia) genus animalium comprehendens canes, lupos, vulpes Indicas (seu coiotes), et thoes.

Declinatio[+/-]

c. sing. plur.
nom. canis canēs I
gen. canis canum II
dat. canī canibus III
acc. canem canēs IV
abl. cane canibus VI
voc. canis canēs V

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Linguae multae
(genus) Canis
Aromanice
cîne masc.
Anglice
dog en
Batave
hond masc. nl
Bohemice
pes masc. cs
Catalane
gos masc. ca, ca masc. ca
Esperantice
hundo eo
Finnice
koira fi
Francogallice
chien masc. fr, chienne fem. fr
Germanice
Hund masc. de
Hungarice
kutya hu
Graeca Antiqua
κύων (cyōn)
Hispanice
perro masc. es
Iaponice
(inu) ja
Hindice
कुत्ता (kuta) hi
Italice
cane masc. it, cagna fem. it
Kyrgesse
ит (it) ky
Lusitane
cachorro masc. pt, cão masc. pt
Polonice
pies masc. pl
Dacoromane
câine masc. ro
Ruthenice
собака (sobaka, fem.) ru, пёс (pyos, masc.) ru; genus волки (volki, plur.) ru
Turcice
köpek tr

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg canis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

  • canīs — casus dativus pluralis vocis canus.
  • canīs — casus ablativus pluralis vocis canus.