campana

Latine

Campana

Appellatio pronuntiatusque

API: /kamˈpaːna/

(classice)

API: /kamˈpana/

(ecclesiastice)

Syllabificatio phonetica: cam·pā·na — morphologica: campan-a

Nomen substantivum

campān|a, -ae fem.

1. saec. VI. | Magnum tintinnābulum.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	campāna	campānae	I
gen.	campānae	campānārum	II
dat.	campānae	campānīs	III
acc.	campānam	campānās	IV
abl.	campānā	campānīs	VI
voc.	campāna	campānae	V

Dictiones collatae

Synonyma

• nola
• (Mlat.) clocca, gloccus

Translationes

Magnum tintinnabulum

• Anglice: bell (en)
• Bulgarice: камба́на (bg) f ‎(kambána)
• Dacoromane: clopot (ro) n
• Finnice: kello (fi)
• Francogallice: cloche (fr) f
• Germanice: Glocke (de) f
• Hispanice: campana (es) f
• Islandice: klukka (is) f

• Italice: campana (it) f
• Lusitane: campainha (pt) f
• Neograece: καμπάνα (el) f ‎(kampána)
• Polonice: dzwon (pl) m
• Raetice: brunsina f
• Ruthenice: ко́локол (ru) m ‎(kólokol)
• Suecice: klocka (sv) c
• Turcice: çan (tr)