bonum

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbonum/(classice)
Syllabificatio phonetica: bo·num — morphologica: bon-um

Notatio[+/-]

bonus

Nomen substantivum[+/-]

bon|um, -ī neut. [1][2][3][4][5]

  1. Id quod est honestum.[1]
  2. Id quod est utile.[1]
  3. Id quod est jucundum.[1]
  4. Id quod est perfectum in suo genere et naturae consentiens.[1]
  5. (Saepe plur.) res bonae}}.[2][3]

Declinatio[+/-]

n. sing. plur.
nom. bonum bona I
gen. bonī bonōrum II
dat. bonō bonīs III
acc. bonum bona IV
abl. bonō bonīs VI
voc. bonum bona V

Translationes[+/-]

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bonum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
bonum casus accusativus singularis · genus masculinum adiectivi bonus
bonum casus nominativus singularis · genus neutrum adiectivi bonus
bonum casus accusativus singularis · genus neutrum adiectivi bonus
bonum casus vocativus singularis · genus neutrum adiectivi bonus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbonum/(classice)
Syllabificatio phonetica: bo·num — morphologica: bon-um

Fontes

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. I, p. 460 — “BŎNUS, a, um, adject. — Bonum, i, n. 2.”
  2. 2.0 2.1 Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. I, p. 352 — “bŏnus, a, um, adj.”
  3. 3.0 3.1 Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — bonus, a, um, II) subst., bonum, ī, n. (tom. 1, p. 0852)
  4. Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum)bonum
  5. Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum)bonum