bibunt

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bibunt dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
bibunt tertia pluralis praesens activa indicativus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbibunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·bunt — morphologica: bib-unt

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Quidam contritum cum vino bibunt: quidam eodem modo contritum super volnus imponunt: quidam super prunam eo imposito volnus suffumigant, undique veste circumdata, ne is fumus dilabatur; tum carbonem eius super volnus deligant. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • circumit arcem Sus<o>rum ac Dianae templum augustissimum illis gentibus, et ipse in magna caerimonia, siquidem reges non ex alio bibunt et ob id in longinqua portant. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, 27. p. [5a] — bibunt
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: cibum.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber sextus, 31. p. [135] — bibunt