biberetur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg biberetur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
biberētur tertia singularis imperfectum passiva coniunctivus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /bibeˈreːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·be·rē·tur — morphologica: bib-eretur

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • stomacho interaneisque exulceratis ex lacte ovillo bibendum, ad tussim in cinere coctum dedere ex oleo. alii coxere in lacte, ut decoctum biberetur. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXIV, 92. p. [144] — biberetur
  2. Vicicitatio: biberetur.