biberet

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg biberet dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
biberet tertia singularis imperfectum activa coniunctivus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbiberet/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·be·ret — morphologica: bib-eret

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • hic est rapinarum exitus, hoc fuit quare M. Lollius infamatus regum muneribus in toto oriente interdicta amicitia a G<aio> Caesare August<i> filio venenum biberet, ut neptis eius quadringentiens HS operta spectaretur ad lucernas! —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber nonus, 58. p. [118] — biberet
  2. Vicicitatio: biberet.