biberentur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg biberentur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
biberentur tertia singularis imperfectum passiva coniunctivus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /bibeˈrentur/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·be·ren·tur — morphologica: bib-erentur

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • et Hercules coactus usus eorum videri potest, nisi si quis naturae opus esse credit aromatiten et ex unguentis vina conposita aut ut biberentur genuisse eam frutices. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XIV, 21. p. [115] — biberentur
  2. Vicicitatio: biberentur.