biberent

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg biberent dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
biberent tertia pluralis imperfectum activa coniunctivus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbiberent/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·be·rent — morphologica: bib-erent

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Tiberio Claudio principe ante hos annos XL institutum, ut ieiuni biberent potiusque vinum antecederet cibos, externis et hoc artibus ac medicorum placitis novitate semper aliqua sese commendantium. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XIV, 28. p. [143] — biberent
  2. Vicicitatio: biberent.