bibendo

Discretiva

bibendo dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Casu	Verbum
bibendō	—	—	activa	gerundium	dativo	bibō (bibere)
bibendō	—	—	activa	gerundium	ablativo	bibō (bibere)

Forma	Modus flexurae	originis
bibendō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi bibendus
bibendō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi bibendus
bibendō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi bibendus
bibendō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi bibendus

API: /biˈbendoː/

Syllabificatio phonetica: bi·ben·dō — morphologica: bib-end-o

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class.

Ille enim cum summa diligentia non medici tantummodo, sed etiam regis custodiretur, tamen malagmata sua devorando bibendoque suam urinam in exitium se praecipitavit. —De Medicina Celsi ^[1]^[2]

saec. I.

terram attingere ore triduo proximo quam sit genitus negant posse. quo quis acrior, in bibendo nares mergit. —Naturalis historia Plinii ^[3]^[2]

↑ Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, XXI. [3] — bibendoque
1 2 Vicicitatio: bibendo.
↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber octavus, cap. 66, [165] — bibendo