bibendo

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bibendo dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

bibendō[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
bibendō
activa gerundium­ dativo bibō (bibere)
bibendō
activa gerundium­ ablativo bibō (bibere)
Forma Modus flexurae originis
bibendō casus dativus singularis · genus masculinum gerundivi bibendus
bibendō casus ablativus singularis · genus masculinum gerundivi bibendus
bibendō casus dativus singularis · genus neutrum gerundivi bibendus
bibendō casus ablativus singularis · genus neutrum gerundivi bibendus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /biˈbendoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·ben·dō — morphologica: bib-end-o

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Ille enim cum summa diligentia non medici tantummodo, sed etiam regis custodiretur, tamen malagmata sua devorando bibendoque suam urinam in exitium se praecipitavit. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • terram attingere ore triduo proximo quam sit genitus negant posse. quo quis acrior, in bibendo nares mergit. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 21. p. [3] — bibendoque
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: bibendo.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber octavus, 66. p. [165] — bibendo