bibatur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bibatur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
bibātur tertia singularis praesens passiva coniunctivus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /biˈbaːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·bā·tur — morphologica: bib-atur

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Vinum, si per stomachum licet, dulcius, sed ita ut invicem biduo triduove modo aqua, modo id bibatur. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • semen dysintericis tostum tritumque in aqua<e> calidae cyathis quattuor. sed urinam inhibet, si non lini semen una bibatur. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 21. p. [13] — bibatur
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: bibatur.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XX, 11. p. [21] — bibatur