bibat

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bibat dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
bibat tertia singularis praesens activa coniunctivus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbibat/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·bat — morphologica: bib-at

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Cum vero in summo incremento morbus est, utique non ante quartum diem, magna siti antecedente, frigida aqua copiose praestanda est, ut bibat etiam ultra satietatem. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • contra maius pondus attollere se non valet torqueturque sub terra. ob hoc et pavitur vestigiis. le<n>iter rigatur a solis occasu in trinis diebus, ut aequaliter bibat, donec erumpant. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 7. p. [2c] — bibat
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: bibat.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVII, 14. p. [74] — bibat