bibantur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bibantur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
bibantur tertia pluralis praesens passiva coniunctivus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /biˈbantur/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·ban·tur — morphologica: bib-antur

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • nam de venere stimulanda diximus – tria folia silvestris erucae sinistra manu decerpta et trita in aqua mulsa si bibantur. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XX, 49. p. [126] — bibantur
  2. Vicicitatio: bibantur.