bibant

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bibant dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
bibant tertia pluralis praesens activa coniunctivus bibō (bibere)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbibant/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·bant — morphologica: bib-ant

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • At qui tarde concocunt, et quorum ideo praecordia inflantur, quive propter ardorem aliquem noctu sitire consuerunt, ante quam conquiescant duos tresve cyathos per tenuem fistulam bibant. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • nec pontes transeunt per raritatem eorum tralucentibus fluviis, mirumque dictu, sitiunt et si mutentur aquae; ut bibant cogendae exorandaeve sunt. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber primus, 8. p. [3] — bibant
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: bibant.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber octavus, 68. p. [169] — bibant