augerent

Discretiva

augerent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
augērent	tertia pluralis	imperfectum	activa	coniunctivus	augeō (augēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /au̯ˈgeːrent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: au·gē·rent — morphologica: aug-erent

Loci

Sextus Iulius Frontinus ca. 40–103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 97 p.C.n.)

• Sed non eadem moderatione aquarii nostri partem eius semper in supplementum Iuliae vindicaverunt, nec ut Iuliam augerent, quam hauriebant largiendo compendi sui gratia. Exclusi ergo Crabram et totam iussu imperatoris reddidi Tusculanis, qui nunc, forsitan non sine admiratione, eam sumunt ignari cui causae insolitam abundantiam debeant. —De aquaeductu urbis Romae Frontini