augens

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈau̯.geːns/

(classice)

Syllabificatio phonetica: au·gēns — morphologica: aug-ens

Notatio

← Latine: augeō

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
augēns	—	praesens	activa	participium	augeō (augēre)

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: growing (en), increasing (en), augmenting (en) Germanice: wachsend (de) mehrend (de), vergrößernd (de)

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

Ulco Cats Bussemaker 1810–1865

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Proximum cerauniae nomen apud eos habet quae vocatur iris. effoditur in quadam insula Rubri maris, quae distat a Berenice urbe LX p., cetera sui parte crystallus. itaque quidam eam radicem crystalli esse dixerunt. ex argumento vocatur iris, nam sub tecto percussa sole species et colores arcus caelestis in proximos parietes eiaculatur, subinde mutans magnaque varietate admirationem sui augens. —Naturalis historia Plinii

Latinitas nova

saec. XIX.

• Cogitationi autem credere absurdum est. Non est enim exsuperantia et defectio in re, sed in cogitatione. Unumquenque enim nostrum posset aliquis cogitare multiplo quam sit maiorem, infinite augens. Non ideo tamen excedit aliquis urbem, aut est tali magnitudine praeditus, quam habemus, quia sic quispiam cogitat, sed quia est: hoc autem accidit. —Aristotelis Physica Bussemakeri