Jump to content

audeo

E Victionario

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈau̯.de.oː/(classice)
Syllabificatio phonetica: au·de·ō — morphologica: aud-eo

Notatio

[+/-]
Latine: avidus + -eō

Verbum intransitivum

[+/-]

aud|eō, -ēre, ausī vel ausus sum, ausum

  1. √ Possidēre satis fortitūdinem ut aliquid agat; perīculum fortasse incurrere; perīclitārī
  2. (Poeticus) parārī proeliō

Coniugatio

[+/-]

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
aud- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. audeō audeam   audēbam audērem audēbō  
II. sing. audēs audeās audē! audēbās audērēs audēbis audētō!
III. sing. audet audeat   audēbat audēret audēbit audētō!
I. plur. audēmus audeāmus   audēbāmus audērēmus audēbimus  
II. plur. audētis audeātis audēte! audēbātis audērētis audēbitis audētōte!
III. plur. audent audeant   audēbant audērent audēbunt audentō!
Thema Vox passiva
aud- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. audeor audear   audēbar audērer audēbor  
II. sing. audēris audeāris audēre! audēbāris audērēris audēberis audētor!
III. sing. audētur audeātur   audēbātur audērētur audēbitur audētor!
I. plur. audēmur audeāmur   audēbāmur audērēmur audēbimur  
II. plur. audēminī audeāminī audēminī! audēbāminī audērēminī audēbiminī
III. plur. audentur audeantur   audēbantur audērentur audēbuntur audentor!
Thema Vox activa
aus- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. ausī auserim auseram ausissem auserō
II. sing. ausistī auseris auserās ausissēs auseris
III. sing. ausit auserit auserat ausisset auserit
I. plur. ausimus auserimus auserāmus ausissēmus auserimus
II. plur. ausistis auseritis auserātis ausissētis auseritis
III. plur. ausērunt auserint auserant ausissent auserint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
audēre ausisse ausūrum,
-am, -um esse
audēns   ausūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
audērī ausum,
-am, -um esse
ausum īrī   ausus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
audendī audendus, -a, -um ausum ausū

Formae semi-deponentes

[+/-]
Thema semideponens
aus- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. ausus,
-a, -um sum
ausus,
-a, -um sim
ausus,
-a, -um eram
ausus,
-a, -um essem
ausus,
-a, -um erō
II. sing. ausus,
-a, -um es
ausus,
-a, -um sīs
ausus,
-a, -um erās
ausus,
-a, -um essēs
ausus,
-a, -um eris
III. sing. ausus,
-a, -um est
ausus,
-a, -um sit
ausus,
-a, -um erat
ausus,
-a, -um esset
ausus,
-a, -um erit
I. plur. ausī,
-ae, -a sumus
ausī,
-ae, -a sīmus
ausī,
-ae, -a erāmus
ausī,
-ae, -a essēmus
ausī,
-ae, -a erimus
II. plur. ausī,
-ae, -a estis
ausī,
-ae, -a sītis
ausī,
-ae, -a erātis
ausī,
-ae, -a essētis
ausī,
-ae, -a eritis
III. plur. ausī,
-ae, -a sunt
ausī,
-ae, -a sint
ausī,
-ae, -a erant
ausī,
-ae, -a essent
ausī,
-ae, -a erunt

Dictiones derivatae

[+/-]

Translationes

[+/-]
Possidēre satis fortitūdinem ut aliquid agatdilatare ▼
Possidēre satis fortitūdinem ut aliquid agatcollabi ▲