Jump to content

aruimus

E Victionario

Discretiva

aruimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
āruimus prima pluralis perfectum activa indicativus āreō (ārēre)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /aːˈru.imus/(classice)
Syllabificatio phonetica: ā·ru·i·mus morphologica: aru-imus

Usus

[+/-]
Latinitas mediaevalis
[+/-]

saec. XI.

  • Per lignum porro ab haustu perennis fontis aruimus, per lignum rore coelestis gratiae copiosius inundamur. —Sermones Petri Damiani (1007-1072). XLVIII.