arerent

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg arerent dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
ārērent tertia pluralis imperfectum activa coniunctivus āreō (ārēre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /aːˈreːrent/(classice)
Syllabificatio phonetica: ā·rē·rent — morphologica: ar-erent

Usus[+/-]

Latinitas humanistica

saec. XV.

  • At vos nunc, undae, quae sic iam curritis, undae,
Currite, festinum iam celeretis iter,
Et vos, o silvae, quae nunc sine fronde rigetis,
Gaudete arentis deposuisse comas;
Arerent colles, squalerent gramina, nostra
Si mala sentiret, mella relinquat apis,
Nidum avis in silvis, memor et tibi semper amati
Coniugis erueres, Alcyonea, mari,
Scylla, patrem fugias, Thereu, moere in Philomena,
In scopulis, Echo, flore, Hyacinthe, tuo. —Parthenopeus I. Ioviani Pontani (1429-1503). 10. Philippi ad Faustinam epistola.