ardea

Latine

Ardea cinerea

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈarde.a/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ar·de·a — morphologica: arde-a

Nomen substantivum

ardĕ|a, -ae fem.

1. Avis typica familiae ardeidarum.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	ardea	ardeae	I
gen.	ardeae	ardeārum	II
dat.	ardeae	ardeīs	III
acc.	ardeam	ardeās	IV
abl.	ardeā	ardeīs	VI
voc.	ardea	ardeae	V

Usus

Latinitas Romana

class.

• Sed mihi nec motus nemorum, nec litoris ictus,

Nec placet incertus, qui provocat aequora, Delphin:

Aut siccum quod mergus amat: quodque ausa volare

Ardea sublimis pennae confisa natanti:

Quodque caput spargens undis, velut occupet imbrem, 555

Instabili gressu metitur litora cornix. —Pharsalia Lucani. (ca. 39–65)

Dictiones derivatae

• ardeola

Translationes

Avis	dilatare ▼

Avis	collabi ▲

Anglice: heron (en) Dacoromane: bâtlan (ro) m Francogallice: héron (fr) m Germanice: Reiher (de) m Graeca Antiqua: ἐρῳδιός m ‎(erōidiós) Hispanice: garza (es) f

Discretiva

ardea dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

ardeā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ardeā	casus ablativus singularis	substantivi ardea

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈardeaː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ar·de·ā — morphologica: arde-a

Dacoromane

ardea

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
ardea	tertia singularis	imperfectum	activa	indicativus	arde

Appellatio pronuntiatusque

API: /ardeˈa/, [arˈde̯a]

Syllabificatio phonetica: ar·de·a — morphologica: arde-a

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Non enim sic hoc tempestatis signum est quomodo futurae pluviae "scintillare oleum et putres concrescere fungos," aut quomodo indicium est saevituri maris, si "marinae in sicco ludunt fulicae notasque paludes deserit atque altam supra volat ardea nubem," sed sic quomodo aequinoctium in calorem frigusque flectentis anni, quomodo illa quae Chaldaei a canunt, quid stella nascentibus triste laetumue constituat. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.

• graculi sero a pabulo recedentes hiemem, et albae aves cum congregabuntur et cum terrestres volucres contra aquam clangores dabunt perfundentque sese, sed maxime cornix, hirundo tam iuxta aquam volitans, ut pinna saepe percutiat, quaeque in arboribus habitant, fugitantes in nidos suos, et anseres continuo clangore intempestivi, ardea in mediis harenis tristis. —Naturalis historia Plinii