araturis

Discretiva

araturis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
arātūrīs	casus dativus pluralis	participii arātūrus
arātūrīs	casus ablativus pluralis	participii arātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /araːˈtuːriːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·rā·tū·rīs — morphologica: arat-ur-is

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Curia, concilio quae nunc dignissima tanto,

de stipula Tatio regna tenente fuit.

quae nunc sub Phoebo ducibusque Palatia fulgent,

quid nisi araturis pascua bubus erant?

prisca iuvent alios: ego me nunc denique natum

gratulor: haec aetas moribus apta meis. —Ars amatoria Ovidii Nasonis