aratos

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aratos dictio est in variis linguis:

Dictiones similes[+/-]

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
arātōs casus accusativus pluralis · genus masculinum participii arātus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /aˈraːtoːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·rā·tōs — morphologica: arat-os

Loci[+/-]

P. Ovidius Naso
-42…+18
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

  • deriguere metu Minyae; subit ille nec ignes
sentit anhelatos (tantum medicamina possunt!)
pendulaque audaci mulcet palearia dextra
suppositosque iugo pondus grave cogit aratri
ducere et insuetum ferro proscindere campum:
mirantur Colchi, Minyae clamoribus augent
adiciuntque animos. galea tum sumit aena
vipereos dentes et aratos spargit in agros. —Metamorphoses Ovidii Nasonis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Metamorphoseon libri XV. (Bibliotheca Augustana): Liber septimus, Iason et Medea, versus 122 — aratos
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: aratos.