antennae

Discretiva

antennae dictio est in variis linguis:

• Anglice: antennae

Dictiones similes

• Anglice: antennæ

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
antennae	casus genitivus singularis	substantivi antenna
antennae	casus dativus singularis	substantivi antenna
antennae	casus nominativus pluralis	substantivi antenna
antennae	casus vocativus pluralis	substantivi antenna

Appellatio pronuntiatusque

API: /anˈten.nae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: an·ten·nae — morphologica: antenn-ae

Formae aliae

• antemnae

Loci

Gaius Valerius Catullus -87…-54

M. Tullius Cicero -106…-43

Erasmus ca. 1469-1536

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• quod tibi si sancti concesserit incola Itoni,

quae nostrum genus ac sedes defendere Erecthei

annuit, ut tauri respergas sanguine dextram,

tum vero facito ut memori tibi condita corde

haec vigeant mandata nec ulla oblitteret aetas,

ut simulac nostros invisent lumina collis,

funestam antennae deponant undique vestem

candidaque intorti sustollant vela rudentes,

quam primum cernens ut laeta gaudia mente

agnoscam, cum te reducem aetas prospera sistet. —Carmina Catulli

class.  (55 a.C.n. / 699 a.u.)

• Quid tam in navigio necessarium quam latera, quam cavernae, quam prora, quam puppis, quam antennae, quam vela, quam mali? Quae tamen hanc habent in specie venustatem, ut non solum salutis, sed etiam voluptatis causa inventa esse videantur. —De oratore Ciceronis

Latinitas humanistica

saec. XVI.  (ca. 1500/1508 p.C.n.)

• Ἄκροις χρῆσθαι τοῖς ἱστίοις, id est Summis uti velis, proverbiali metaphora dicuntur qui maximo conatu adnituntur atque incumbunt, aut qui omnem captant occasionem. Mutuo sumptum a nautis, quibus mos est velum in altum tollere, quo currant celerius. Aristophanes in Ranis:

Ἄκροισι / χρώμενος τοῖς ἱστίοισιν, id est

Utens supremis carbasis.

Pindarus in Nemeis, hymno quinto:

Δίδου / φωνάν, ἀνὰ δ’ ἱστία τεῖνον πρὸς ζυγὸν καρχασίου, id est

Da vocem, sursum autem tende vela ad summum antennae jugum. Ut cuique res sunt secundae aut adversae, ita velum in altum tollitur. —Adagiorum chiliades Erasmi