amandarum

Discretiva

amandarum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
amandārum	casus genitivus pluralis · genus femininum	gerundivi amandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /a.manˈdaːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·man·dā·rum — morphologica: amand-arum

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Quocirca ea demum vita beata, quae aeterna est. Quid vero aeternum est, quod aeternitate animum afficiat, nisi Deus? Amor autem rerum amandarum, charitas vel dilectio melius dicitur. —De diversis quaestionibus Augustini