alligare

Discretiva

alligare dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
alligāre	secunda singularis	praesens	passiva	imperativus	alligō (alligāre)
alligāre	—	praesens	activa	infinitivus	alligō

Appellatio pronuntiatusque

API: /al.liˈgaːre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: al·li·gā·re — morphologica: al-lig-are

Loci

Marcus Terentius Varro -47…-45

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Igitur et in his rebus quae verba sunt et nomina, quod discrimina vocis plura, propagines plures; et in his rebus, quae copulae sunt ac iungunt verba, quod non opus fuit declinari in plura, fere singula sunt: uno enim loro alligare possis vel hominem vel equum vel aliud quod, quicquid est quod cum altero potest alligari. —De lingua Latina Varronis

saec. I.

• Tum subruta parte ima leviter pilam commovere, et suppositis virgis alligare, atque plantam transferre. Quae antequam deponatur, oportebit solum scrobis confodere bidentibus: deinde terram aratro subactam, si tamen pinguior erit summa humus, immittere, et ita seminibus substernere, et si consistet in scrobibus aqua, ea omnis haurienda est, antequam* demittantur arbores. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• Propter quae mihi semper moris fuit, quam minime alligare me ad praecepta, quae καθολικά vocitant, id est (ut dicamus quomodo possumus) universalia vel perpetualia. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Quenam vero ab Italie finibus digresso prior tellus occurrit? Profecto Trinacria; que et ipsa olim, ut aiunt, Italie pars erat, nunc Italie insula est. Libet igitur orationis mee cimbam in portu siracusio parumper alligare, dum salutato Archimede proficiscor in Greciam. —Rerum memorandarum libri Petrarcae