alces

Latine

Alces

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈal.keːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: al·cēs — morphologica: alc-es

Formae aliae

• alcē, alcēs

Notatio

Cf. vocem Palaeograecam ἄλκη (alcē), Palaeanglicam eolh, etc.

Nomen substantivum

alc|ēs, -is fem.; epicoenum

1. Maxima species cervi, taxonomice Alces alces vocatur.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	alcēs	alcēs	I
gen.	alcis	alcium	II
dat.	alcī	alcibus	III
acc.	alcem alcēn	alcēs	IV
abl.	alce	alcibus	VI
voc.	alcēs	alcēs	V

Translationes

Maxima species cervi	dilatare ▼

Maxima species cervi	collabi ▲

Anglice: elk (en), moose (en) Asturice: alce (ast) m Batave: eland (nl) m Bohemice: los (cs) m Catalane: ant (ca) m Dacoromane: elan (ro) m Danice: elg (da) c Esperantice: alko (eo) Faeroice: elgur (fo) m Finnice: hirvi (fi) Francogallice: élan (fr) m Germanice: Elch (de) m Graeca Antiqua: ἄλκη f ‎(álkē) Hibernice: alce (ga) m Hispanice: alce (es) m Islandice: elgur (is) m Italice: alce (it) f, m Lusitane: alce (pt) m Neograece: άλκη (el) f ‎(álki) Norvegice: elg (no) m Polonice: łoś (pl) m Ruthenice: лось (ru) m ‎(losʹ) Suecice: älg (sv) c Turcice: alageyik (tr)

Discretiva

alces dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Hispanice: alcés
• multilingue: Alces

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
alcēs	casus vocativus singularis	substantivi alcēs
alcēs	casus nominativus pluralis	substantivi alcēs
alcēs	casus accusativus pluralis	substantivi alcēs
alcēs	casus vocativus pluralis	substantivi alcēs

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈal.keːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: al·cēs — morphologica: alc-es

Loci

Latinitas Romana

saec. I.

• 77: Septentrio fert et equorum greges ferorum, sicut asinorum Asia et Africa, praeterea alcen iumento similem, ni proceritas aurium et cervices distinguat —Naturalis Historia Plinii Maioris, l. VIII.