agitaturos

Discretiva

agitaturos dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
agitātūrōs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii agitātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /agitaːˈtuːroːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·gi·tā·tū·rōs — morphologica: agitat-ur-os

Usus

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

• quod autem ad Germaniae principes attinet, eos et Hispanis infestos scimus, neque tam vicinos eos velle; sed propterea quidquam agitaturos aut pecuniam in hoc bellum collaturos verosimile non fit. —Historiae sui temporis libri CXX Iacobi Augusti Thuani (1553-1617). Liber XXXXIX.