agitastis

Discretiva

agitastis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
agitāstis	secunda pluralis	perfectum	activa	indicativus	agitō (agitāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /a.giˈtaːs.tis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·gi·tās·tis — morphologica: agita[v-i]stis

Formae aliae

• agitāvistis

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354–430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Acta exstant proconsularia et municipalia, quibus recitatis ostendimus, quanta vi memorati a vestris ut locis cederent urgebantur. Non culpamus, non invidemus: non frustra laborastis, non incassum terruistis, non inaniter agitastis: displicuit eis afflictis animositas sua; fracti sunt, emendati sunt, correcti ac recepti sunt, post suam damnationem, post aliorum dilationem, post vestram persecutionem. —Contra Cresconium grammaticum Donatistam Augustini