agitasse

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg agitasse dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

agitāsse[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
agitāsse
perfectum activa infinitivus agitō (agitāre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /agiˈtaːsse/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·gi·tās·se — morphologica: agit-asse
Formae aliae[+/-]

Francogallice[+/-]

agitasse[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
agitasse prima singularis imperfectum activa coniunctivus agiter
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: [aʒiˈtas]
Syllabificatio phonetica: a·gi·tasse — morphologica: agit-asse

Lusitane[+/-]

agitasse[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
agitasse prima singularis imperfectum activa coniunctivus agitar
agitasse tertia singularis imperfectum activa coniunctivus agitar
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: [ɜʒiˈtasɨ](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: a·gi·tas·se — morphologica: agit-asse

Loci[+/-]

Quintus Curtius Rufus ca. 50C. Plinius Secundus 23-79 P. Cornelius Tacitus
55-117
antiq. class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • Agitasse Dareum custodiam corporis sui contra ius fasque peregrino militi tradere damnata popularium fide, quam per ducentos et triginta annos inviolatam regibus suis praestitissent. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [1][2]

saec. I.

  • furor est mensuram eius animo quosdam agitasse atque prodere ausos, alios rursus occasione hinc sumpta aut hic data innumerabiles tradidisse mundos, ut totidem rerum naturas credi oporteret aut, si una omnes incubaret, totidem tamen soles totidemque lunas et cetera etiam in uno et inmensa et innumerabilia sidera, quasi non eaedem quaestiones semper in termino cogitationi sint occursurae desiderio finis alicuius aut, si haec infinitas naturae omnium artifici possit adsignari, non idem illud in uno facilius sit intellegi, tanto praesertim opere. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 105-110 p.Ch.n.)

  • agitasse Laco ignaro Galba de occidendo Tito Vinio dicitur, sive ut poena eius animos militum mulceret, seu conscium Othonis credebat, ad postremum vel odio. haesitationem attulit tempus ac locus, quia initio caedis orto difficilis modus; et turbavere consilium trepidi nuntii ac proximorum diffugia, languentibus omnium studiis qui primo alacres fidem atque animum ostentaverant. —Historiae P. Cornelii Taciti [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber VI. Capitulum IV, p. 9 — agitasse
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: agitasse.
  3. 3.0 3.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, cap. 1, [3] — agitasse
  4. 4.0 4.1 Publius Cornelius Tacitus - Historiarum libri XIV. (The Latin Library): Liber I. [39] — agitasse