agitarunt

Discretiva

agitarunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
agitārunt	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	agitō (agitāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /a.giˈtaːrunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·gi·tā·runt — morphologica: agita[v-e]runt

Formae aliae

• agitāvērunt

Usus

Latinitas nova

saec. XVI.  (1574-1584)

• ad quos ubi pervenerunt, longe alia consilia cum illis agitarunt; nimirum de cataracta in aggere Driskeriensi, et alia in aggere, qui ad salinas ducit, rumpendis, et aqua in subiectam planitiem immittenda; item de signis, per quae obsessi, et qui aggeres servarent, se mutuo commonefacere possent. —Historiae sui temporis Iacobi Augusti Thuani (1553-1617). (→ ad Universitatem Turicensem): Liber LX. p. 71