agitabis

Discretiva

agitabis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
agitābis	secunda singularis	futurum	activa	indicativus	agitō (agitāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /agiˈtaːbis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·gi·tā·bis — morphologica: agit-abis

Loci

Publius Vergilius Maro -70/-19

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (ca. 37-30 a.Ch.n.)

• saepe etiam cursu timidos agitabis onagros,

et canibus leporem, canibus venabere dammas;

saepe volutabris pulsos silvestribus apros

latratu turbabis agens, montisque per altos

ingentem clamore premes ad retia cervum. —Georgicon libri IV P. Vergilii Maronis