aestimavi

Discretiva

aestimavi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
aestimāvī	prima singularis	perfectum	activa	indicativus	aestimō (aestimāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯stiˈmaːwiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: aes·ti·mā·vī — morphologica: aestimav-i

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV. - saec. V.

• Duo ad me bona parilis voluptatis recentes nuntii pertulerunt, et vos iustis honorum crevisse processibus, et domino ac filio meo Flaviano fructum privati otii esse delatum. sumpta igitur gemina fide vestras litteras super his expectare non debui, quas aestimavi per verecundiam differendas. —Epistulae Q. Aurelii Symmachi (ca. 340-402). Liber septimus. CX a. 401. Ad Patruinum.