Jump to content

aestimande

E Victionario

Discretiva

aestimande dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
aestimande casus vocativus singularis · genus masculinum gerundivi aestimandus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ae̯stiˈmande/(classice)
Syllabificatio phonetica: aes·ti·man·de — morphologica: aestim-and-e

Usus

[+/-]
Latinitas nova

saec. XVII.

  • Pauciores qui fideliter docere alios sattagant. Cum tamen sint, accedit et hoc, nunquam saris aestimande D. fautor, quod me, non magni pretii iuvenem, ingeniosiss. eruditiss. diserciss. D. Hugoni Grotio, de meliori, quod aiunt, nota commendasti. —Et clarorum virorum ad eum epistolae Gerardi Ioan. Vossii (1577-1649). CXLVIII. Excellentissimo, Clarissimo Viro D. Gerardo Ioanni Vossio, addictissimus cultor, adscribit Bern. Damke. S. P.