aestimandam

Discretiva

aestimandam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
aestimandam	casus accusativus singularis · genus femininum	gerundivi aestimandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯stiˈmandam/

(classice)

Syllabificatio phonetica: aes·ti·man·dam — morphologica: aestim-and-am

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Quintus Curtius Rufus fl. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (45 a.C.n.)

• nam cum ita placeat, ne eorum quidem bonorum, quae nos bona vere appellemus, frequentia beatiorem vitam fieri aut magis expetendam aut pluris aestimandam, certe minus ad beatam vitam pertinet multitudo corporis commodorum. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis

saec. I.

• Namque epistula, priusquam ei redderetur, in m anus Alexandri pervenerat, lectamque eam et ignoti anuli sigillo inpresso Sisini dari iusserat ad aestimandam fidem barbari. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi