aestimanda

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aestimanda dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

aestimanda[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
aestimanda casus nominativus singularis · genus femininum gerundivi aestimandus
aestimanda casus vocativus singularis · genus femininum gerundivi aestimandus
aestimanda casus nominativus pluralis · genus neutrum gerundivi aestimandus
aestimanda casus accusativus pluralis · genus neutrum gerundivi aestimandus
aestimanda casus vocativus pluralis · genus neutrum gerundivi aestimandus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ae̯stiˈmanda/(classice)
Syllabificatio phonetica: aes·ti·man·da — morphologica: aestim-and-a

aestimandā[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
aestimandā casus ablativus singularis · genus femininum gerundivi aestimandus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ae̯stiˈmandaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: aes·ti·man·dā — morphologica: aestim-and-a

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class. (45 a.C.n.)

  • Dicunt appetitionem animi moveri, cum aliquid ei secundum naturam esse videatur, omniaque, quae secundum naturam sint, aestimatione aliqua digna eaque pro eo, quantum in quoque sit ponderis, esse aestimanda, quaeque secundum naturam sint, partim nihil habere in sese eius appetitionis, de qua saepe iam diximus, quae nec honesta nec laudabilia dicantur, partim, quae voluptatem habeant in omni animante, sed in homine rationem etiam. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis [1]

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - De finibus bonorum et malorum libri quinque. (The Latin Library): Liber quartus. 21 [58] — aestimanda
  2. Vicicitatio: aestimanda.