aedificaturos

Discretiva

aedificaturos dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
aedificātūrōs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii aedificātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯difikaːˈtuːroːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·tū·rōs — morphologica: aedi-ficat-ur-os

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. IX.

• Vicesimus quartus dies, qui numerum duplicatum habet duodenarium, designat ex utroque populo Iudaico et gentili congregandos fideles, et spirituale templum aedificaturos. —Enarratio in duodecim prophetas minores Haymonis Halberstatensis (ca. 778-853). In Aggaeum prophetam. Caput II.