adsumuntur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg adsumuntur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
adsūmuntur tertia pluralis praesens passiva indicativus adsūmō (adsūmere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ad.suːˈmuntur/(classice)
Syllabificatio phonetica: ad·sū·mun·tur — morphologica: ad-sum-untur

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (44 a.C.n. / 710 a.u.)

  • Itaque licet definire locum esse argumenti sedem, argumentum autem rationem, quae rei dubiae faciat fidem. Sed ex his locis in quibus argumenta inclusa sunt, alii in eo ipso de quo agitur haerent, alii adsumuntur extrinsecus. In ipso tum ex toto, tum ex partibus eius, tum ex nota, turn ex eis rebus quae quodam modo adfectae sunt ad id de quo quaeritur. Extrinsecus autem ea ducuntur quae absunt longeque disiuncta sunt. —Topica Ciceronis [1][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Topica est disciplina inveniendorum argumentorum. Divisio Topicorum, sive locorum ex quibus argumenta dicuntur, triplex est. Nam alia in eo ipso, de quo agitur, haerent; alia, quae dicuntur effecta, quae quodammodo ex rebus aliis tracta noscuntur; alia, quae adsumuntur extrinsecus. Argumenta, quae in eo ipso, de quo agitur, haerent, in tribus divisa sunt. Prima, a toto; secunda, a parte; tertia, a nota. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Topica. (Universitas Turicensis): 2 [8] — adsumuntur
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: adsumuntur.
  3. 3.0 3.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber II. Caput XXX. [1] — adsumuntur