accures

Discretiva

accures dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
accūrēs	secunda singularis	praesens	activa	coniunctivus	accūrō (accūrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /akˈkuːreːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cū·rēs — morphologica: cur-es

Loci

T. Maccius Plautus ca. -254…-184

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq. (ca. 191 a.C.n. / 563 a.u.)

• Immo ut ipse nobis dixit, quo accures magis,

trecentos nummos Philippos portat praesidi. —Poenulus Plauti